Ze werd boos.
Niet een beetje. Gewoon vol erop.
Een collega had zich ziek gemeld.
Wel intern gecommuniceerd.
Niet naar haar.
En daar ging ze.
Ze liep naar hem toe.
Stem omhoog.
Verwijt.
Aanval.
Ik vroeg haar: Wat zie je jezelf doen?
Stilte.
“Ja… aanvallen.”
“Wat nog meer?”
“Stem verheffen.”
“Verwijten.”
“Niet luisteren.”
Niveau nul.
En toen gebeurde het interessante.
Wat boosheid je oplevert
Boosheid lijkt krachtig.
Het voelt sterk.
Je staat ergens voor.
Je bent duidelijk.
Maar ik vroeg haar:
“Wat levert het je op?”
Eerst:
“Niks.”
Maar dat klopt nooit.
Gedrag levert altijd iets op.
Anders deden we het niet.
En langzaam kwam het boven.
Boosheid levert haar:
- Controle
- Aandacht
- Gezien worden
Alleen… op een negatieve manier.
En daar zit de crux.
Wat er onder boosheid zit
Ik vroeg:
“Waar bescherm je jezelf tegen?”
Zonder aarzelen:
“Niet gekwetst worden.”
Bingo.
Onder boosheid zat geen kracht.
Er zat kwetsbaarheid.
Onder aanval zat angst om niet gezien te worden.
Onder strijd zat behoefte aan verbinding.
En toen werd het stil in de groep.
Het patroon dat energie kost
Wat gebeurde er in het team?
Zij werd boos.
De ander trok zich terug.
Of ging lachen.
Of loste het stilletjes zelf op.
Gevolg:
- Geen echte verbinding
- Geen helderheid
- Wel energieverlies
Iedereen paste zich aan.
Niemand sprak het echt uit.
Workarounds.
Geen volwassen gesprek.
De fout die we allemaal maken
We denken dat boosheid ons helpt.
Maar boosheid duwt weg.
Net als ouders die boos reageren als hun kind weer thuis komt na weglopen.
De functie van boosheid is afstand creëren.
Terwijl de behoefte vaak verbinding is.
Dat is pijnlijk.
Maar ook bevrijdend.
De echte vraag
Dus de vraag is niet: “Hoe word ik minder boos?”
Met de klassieker “ik moet gewoon tot tien tellen”
De echte vraag is:
- Wat voel ik eigenlijk?
- Welke behoefte zit daaronder?
- Wat vermijd ik door boos te worden?
In haar geval: “Ik voel me niet gezien.”
En dat zeg je anders dan: “Jij communiceert nooit!”
Dat zeg je zo: “Wat me raakt is dat ik me niet meegenomen voel in de planning.”
Dat is volwassen leiderschap.
Dit gaat niet over goed of fout
Blauwdrukgedrag is niet slecht.
Het is ooit ontstaan als bescherming.
Maar wat je vroeger hielp,
kost je nu energie.
En leiderschap begint bij dit inzicht:
Niemand kan jou kwetsen zonder jouw toestemming.
Er zit altijd ruimte tussen trigger en reactie.
In die ruimte zit je vrijheid.
Reflectie voor jou
Welke gedraging zet jij in onder stress?
- Aanvallen?
- Stil worden?
- Pleasen?
- Harder werken?
- Grapjes maken?
- Afsluiten?
En belangrijker:
Wat levert het je op?
En wat kost het je?
Daar begint groei.
Niet bij de ander.
Bij jezelf.
Wil je scherp krijgen welke triggers jouw leiderschap sturen?
Geen trucjes. Wel helderheid over wat er onder jouw gedrag zit.
Dutch 
English