Waarom je precies weet wat je moet doen en het toch niet doet

Ik hoor deze vraag regelmatig in mijn coachkamer: Ik weet eigenlijk precies wat ik moet doen. Waarom doe ik het dan niet?

Van directeuren, MT-leden en ondernemers. Mensen die echt wel weten dat ze dat gesprek moeten voeren, meer moeten delegeren of vaker hun grens moeten aangeven.

Ze weten het.

En toch doen ze het niet.

We maken daar al snel een motivatie- of disciplineprobleem van. Nog een boek. Nog een training. Nog een goed voornemen.

Terwijl weten pas het begin is.

Voor mij ziet verandering er zo uit:

1. Herkennen

Niet achteraf in de auto denken: shit, ik deed het weer.

Maar het zien terwijl het gebeurt.

Ik ga nu weer het antwoord geven.

Ik wil dit overnemen.

Ik merk dat ik mezelf verdedig.

Ik wil van deze spanning af.

Juist op dat moment ontstaat er ruimte voor een andere keuze.

2. Erkennen

Hier wordt het minder comfortabel.

Er zit een wereld van verschil tussen: Mijn team neemt te weinig verantwoordelijkheid.

En: Ik geef zo snel antwoord dat mijn mensen nauwelijks zelf hoeven na te denken.

Bij de eerste zin ligt het probleem bij de ander.

Bij de tweede kom jij zelf in beeld. Vanuit jezelf de vraagstellen: “Wat maakt dat mij dit gebeurt”?

En precies daar zit je invloed.

3. Accepteren

Accepteren betekent niet dat je het gedrag goedkeurt.

Het betekent dat je stopt met jezelf ervoor te veroordelen.

Waarom doe ik dit nou weer?

Ik zou beter moeten weten.

Ik kan dit blijkbaar niet.

Dan heb je ineens twee problemen: het gedrag én je oordeel erover.

Accepteren betekent kijken naar wat er is, zodat je ermee kunt werken.

4. Anders doen

Pas daarna komt nieuw gedrag.

En dat hoeft niet groot te zijn.

Niet: Vanaf nu ga ik beter delegeren.

Maar: Als iemand morgen met een probleem bij me komt, geef ik niet direct antwoord. Ik stel eerst één vraag.

Klein en concreet.

Precies op het moment waarop je normaal je oude patroon inzet.

Waarom weten niet genoeg is

We gaan vaak rechtstreeks van weten naar: Ik moet dit nu echt anders doen.

Dat lukt misschien even.

Tot het druk wordt. Of spannend. Of je moe bent.

Dan komt het oude gedrag terug.

Niet omdat je te weinig weet.

Maar omdat onder druk zichtbaar wordt wat werkelijk is ingesleten.

Daarom ben ik in coaching minder geïnteresseerd in wat iemand allemaal begrijpt.

Ik wil weten: Wat doe je als de spanning stijgt?

Daar zit meestal het echte werk.

Dus als jij al langere tijd weet wat je zou moeten doen, stel jezelf dan eens vier andere vragen:

1. Wanneer gebeurt mijn patroon?
2. Wat is mijn aandeel?
3. Kan ik stoppen mezelf ervoor te veroordelen?
4. Wat kan ik de eerstvolgende keer concreet anders doen?

Want persoonlijk leiderschap zit voor mij niet in weten wat je zou moeten doen.

Het wordt zichtbaar in wat je doet wanneer het spannend wordt.

Herken je dit en blijf je zelf steeds op hetzelfde punt vastlopen? Stuur me gerust een bericht. Dan kijken we waar bij jou de stap tussen weten en doen blijft hangen.